Nullam venenatis

Αντιπηκτική αγωγή με τη χρήση από του στόματος ανταγωνιστών βιταμίνης Κ

Η αντιπηκτική αγωγή με κουμαρινικά αντιπηκτικά παραμένει το σημείο αναφοράς στην πρόληψη της θρομβοεμβολικής νόσου. Εντούτοις, ο χειρισμός και η καθοδήγηση της θεραπείας παραμένει δύσκολος λόγω του στενού θεραπευτικού εύρους, της ιδιαίτερης φαρμακοκινητικής και φαρμακοδυναμικής συμπεριφοράς των VKA, με συνέπεια να υπάρχει μεγάλος κίνδυνος για αιμορραγικές επιπλοκές, όπως επίσης και ελλιπή προστασία από θρομβοεμβολικά επεισόδια λόγω μη επίτευξης θεραπευτικών τιμών INR. Οι ανταγωνιστές της βιταμίνης Κ (βαρφαρίνη, ασενοκουμαρόλη) ασκούν τη δράση τους μέσω παρεμπόδισης ουσιαστικά της γ-καρβοξυλίωσης των παραγόντων ΙΙ, VII, IX, X που απαιτείται για την ενεργοποίησή τους και εμφανίζουν χρόνο ημιζωής 36-42 ώρες περίπου (βαρφαρίνη), με την ασενοκουμαρόλη να έχει μικρότερο χρόνο ημιζωής περί τις 9 ώρες. Η έναρξη της θεραπείας με VKA απαιτεί μία κατάλληλη αρχική δόση με συχνή παρακολούθηση του INR και ταυτόχρονη χορήγηση υποδόριας ηπαρίνης χαμηλού μοριακού βάρους (LMWH) ως θεραπεία γέφυρα για καλύτερη και άμεση αντιπηκτική δράση, καθώς παρά το άμεσο αποτέλεσμα στη ρύθμιση του INR εντός 2-3 ημερών συνήθως από τη έναρξη τη χορήγησης κουμαρινικών, η επίτευξη του αντιπηκτικού αποτελέσματος απαιτεί αρκετές ημέρες με βάση τους χρόνους που απαιτούνται για την απόλυτη μείωση των επιπέδων των παραγόντων πήξης (ΙΙ, VII, IX, X) που εξαρτώνται από τη βιταμίνη Κ.14

Πηγή: https://www.iatrikionline.gr/cardiology_5/kardiologia_1o_2017.pdf

dolor sit amet

Είναι τα φάρμακα που κυκλοφόρησαν το 1987 και έφεραν επανάσταση στην αντιμετώπιση της αθηρωματικής και της καρδιαγγειακής νόσου. Οι στατίνες αναστέλλουν την ηπατική σύνθεση της χοληστερόλης μέσω σύνδεσης με το ένζυμο 3-υδροξυ-3μεθυλογλουταρυλο-συνένζυμοΑ (HMG-CoA) αναγωγάση και συνακόλουθη αναστολή της μετατροπής του HMG-CoA σε μεβαλονικό οξύ, η οποία καθορίζει και το ρυθμό παραγωγής της χοληστερόλης. (5)Οι διαθέσιμες στατίνες είναι οι: ατορβαστατίνη, φλουβαστατίνη, λοβαστατίνη, πιταβαστατίνη, πραβαστατίνη, ροσουβαστατίνη και σιμβαστατίνη. Ως μονοθεραπεία οι στατίνες είναι τα πλέον αποτελεσματικά υπολιπιδαιμικά φάρμακα και από τα πλέον καλώς ανεκτά. Οι στατίνεςμειώνουν επίσης μετρίως τα επίπεδα τριγλυκεριδίων και αυξάνουν την HDL. Με τη μείωση των επιπέδων της ηπατικής χοληστερόλης, οι στατίνες αυξάνουν την έκφραση του γονιδίου του υποδοχέα της LDL (LDLreceptor – LDL-R) (6)και ενισχύουν το μεταβολικό ρυθμό της LDL-Cμειώνοντας τα κυκλοφορούντα επίπεδα της. H ανωτέρω δράση των στατινών πραγματοποιείται μέσω της ενεργοποίησης του μεταγραφικού παράγοντα SREBP2 (της πρωτεΐνης που δεσμεύει το στοιχείο απόκρισης των στερολών) ο οποίος ρυθμίζει την έκφραση των γονιδίων που κωδικοποιούν την HMG-CoA αναγωγάση και τους LDL-R. Όταν τα επιπεδα χοληστερόλης είναι εντός φυσιολογικών ορίων, οSREBP2 δημιουργεί σύμπλεγμα με την ευαίσθητη στα επίπεδα χοληστερόλης πρωτεΐνη ενεργοποίησης-διάσπασης του SREBP (SCAP) και μια άλλη πρωτεΐνη του ενδοπλασματικού δικτύου με την ονομασία επαγόμενο από την ινσουλίνη γονίδιο-1 (Insig-1). Όταν τα αποθέματα χοληστερόλης εξαντληθούν, η SCAP συμμεταφέρεται με τη SREBP2 στο δίκτυο Golgi όπου διασπάται από πρωτεάσες επιτρέποντάς της να μεταφερθεί στον κυτταρικό πυρήνα και δεσμεύεται με το ρυθμιστικό στοιχείο απόκριης των στερολών(SRE) των γονιδίων της αναγωγάσης HMG-CoA και του LDL-R (εικόνα 1) Οι στατίνες μειώνουν τηLDL-Cαπό 30 έως και 55%, ενώ διπλασιασμός της δοσολογίας επιφέρει μείωση της LDL-Cκατά 6% εως 7% μόνο. Αποτελούν θεραπεία πρώτης γραμμής τόσο στην πρωτογενή όσο και στη δευτερογενή πρόληψη. H μείωση των επιπέδων της LDL-Cθεωρείται ο κύριος παράγοντας μείωσης των στεφανιαίων συμβαμάτων (8-10) Ιδιαίτερα σημαντικές είναι και οι πλειοτροπικές δράσεις των στατινών στην πρόληψη των καρδιαγγειακών συμβαμάτων, όπως η μείωση της φλεγμονής στην αθηρωματική πλάκα, η ευόδωση της απόπτωσης που οδηγεί σε μειωμένη υπερπλασία και επαναστένωση, η αναστολή του πολλαπλασιασμού και της ενεργοποίησης των ανοσοκυττάρων, καθώς και η βελτίωση της ενδοθηλιακής λειτουργίας.

Πηγή: https://www.iatrikionline.gr/cardiology_7/kardiologia_1o_2018.pdf

consectetur adipiscing

Τικαγκρελόρη

Υπάγεται στην οικογένεια των κυκλοπεντυλτριαζολοπυριμιδινών και είναι ένας άμεσος αναστρέψιμος από του στόματος αναστολέας του P2Y12 με χρόνο ημιζωής στο πλάσμα περίπου 12 ώρες. Στη μελέτη PLATO , η τικαγκρελόρη αποδείχθηκε ανώτερη από την κλοπιδογρέλη σε ασθενείς με οξέα στεφανιαία σύνδρομα, στους οποίους επετράπη προθεραπεία με κλοπιδρογρέλη, ανεξάρτητα από το είδος της παρέμβασης επαναιμάτωσης που θα γινόταν. Συνολικά, δεν υπήρχε στατιστικά σημαντική διαφορά στα ποσοστά μειζόνων αιμορραγιών μεταξύ των ομάδων στης κλοπιδογράλης και της τικαγρελόρης [9]. Επιπλέον, αρχόμενο από 1 έτος πριν, η παρατεταμένη θεραπεία με τικαγρελόρη σε ασθενείς με έμφραγμα του μυοκαρδίου για πάνω από 1 χρόνο μείωσε σημαντικά τον κίνδυνο καρδιαγγειακού θανάτου, εμφράγματος του μυοκαρδίου ή εγκεφαλικού επεισοδίου αλλά αύξησε τον κίνδυνο μείζονος αιμορραγίας. Η προνοσοκομειακή χορήγηση τικαγρελόρης σε ασθενείς με οξύ STEMI φαίνεται να είναι ασφαλής, αλλά δεν βελτίωσε την στεφανιαία επαναιμάτωση πριν την αγγειοπλαστική, όπως έδειξε και η μελέτη ATLANTIC.

Πηγή: https://www.iatrikionline.gr/cardiology_8/kardiologia_2o_2018.pdf

condimentum dui

Τι είναι το ΗΚΓ

Το ηλεκτροκαρδιογράφημα (γνωστό επίσης και ως ΗΚΓ) είναι μια εξέταση η οποία καταγράφει τον χρονισμό και την ισχύ των ηλεκτρικών σημάτων που διαμορφώνουν τους παλμούς της καρδιάς. Ο ιατρός, κοιτώντας ένα ΗΚΓ, μπορεί να αποκτήσει μια καλύτερη εικόνα του καρδιακού ρυθμού σας και να δει αν υπάρχουν ανωμαλίες. 

Φλεβοκομβικός ρυθμός

Το αποτέλεσμα φλεβοκομβικού ρυθμού σημαίνει ότι η καρδιά χτυπά με ομοιόμορφο τρόπο, με ταχύτητα από 50 έως 100 παλμούς το λεπτό (ΠΑΛ). Αυτό συμβαίνει όταν η άνω και η κάτω κοιλότητα της καρδιάς χτυπούν συγχρονισμένα. Το αποτέλεσμα φλεβοκομβικού ρυθμού αφορά μόνο τη συγκεκριμένη καταγραφή και δεν σημαίνει ότι οι καρδιακοί σας παλμοί είναι πάντα σταθεροί. Επιπλέον, δεν σημαίνει ότι είστε υγιής. Αν δεν νιώθετε καλά ή αν εκδηλώσετε οποιαδήποτε συμπτώματα, θα πρέπει να απευθυνθείτε στον ιατρό σας.

Κολπική μαρμαρυγή

Το αποτέλεσμα που υποδεικνύει κολπική μαρμαρυγή σημαίνει ότι η καρδιά χτυπά ακανόνιστα με ρυθμό από 50 έως 120 ΠΑΛ. Η κολπική μαρμαρυγή είναι η πιο συχνή μορφή σοβαρής αρρυθμίας ή ακανόνιστου καρδιακού ρυθμού. Αν λάβετε μια ταξινόμηση κολπικής μαρμαρυγής χωρίς να σας έχει γίνει σχετική διάγνωση, θα πρέπει να απευθυνθείτε στον ιατρό σας.

Χαμηλός ή υψηλός σφυγμός

Καρδιακοί παλμοί κάτω από 50 ΠΑΛ ή πάνω από 120 ΠΑΛ επηρεάζουν την ικανότητα της εφαρμογής ΗΚΓ να ελέγξει αν υπάρχει κολπική μαρμαρυγή και η καταγραφή δεν θεωρείται καταληκτική.

Ένας καρδιακός παλμός μπορεί να είναι χαμηλός εξαιτίας της λήψης συγκεκριμένων φαρμάκων ή αν δεν πραγματοποιείται κατάλληλη αγωγή των ηλεκτρικών σημάτων μέσω της καρδιάς. Οι σκληρές προπονήσεις κορυφαίων αθλητών μπορούν επίσης να προκαλέσουν χαμηλό σφυγμό. Μάθετε περισσότερα σχετικά με τον χαμηλό σφυγμό από την Αμερικανική Καρδιολογική Εταιρεία.

Ένας υψηλός καρδιακός παλμός θα μπορούσε να οφείλεται σε σωματική άσκηση, στρες, νευρικότητα, αλκοόλ, αφυδάτωση, λοίμωξη, κολπική μαρμαρυγή ή άλλη αρρυθμία. Μάθετε περισσότερα σχετικά με τον υψηλό καρδιακό παλμό από την Αμερικανική Καρδιολογική Εταιρεία.

Πηγή: https://support.apple.com/el-gr/HT208955